لسان الملك سپهر
1851
ناسخ التواريخ ( زندگانى پيامبر ) ( فارسي )
نهم : موصى يعنى : وصيّت كنندهء به خير هم از شعياست قوله : و يوصيهم بالوصايا . دهم : محيى يعنى : كننده ، هم شعيا آورده ، قوله : و يحيى القلوب الغلف . يازدهم : راكب الجمل قوله : راكب الجمل . و هم شعيا در اين كتاب مىفرمايد : دو سوار ديدم كه زمين از جمال ايشان روشن شد راكب حمار و آن ديگر راكب جمل كه نخست عيسى و آن ديگر محمّد است ، و هم در جاى ديگر مىفرمايد : من صورت راكب بعير را صورتى ديدم درخشندهتر از ماه تابان . دوازدهم : در كتاب دانيال : راكب السّحاب آمده قوله : رأيت على سحاب السّماء كهيئة انسان جاء فانتهى الى العقيق . سوارى سحاب كنايت از رفعت درجه است . ذكر اسمائى كه علما استنباط كردهاند همانا علما نود و دو ( 92 ) اسم از صفات كمال رسول خداى استنباط كردهاند : اول : اشجع / دويم : المع سيم : ارفع / چهارم : امان پنجم : امين / ششم : اواب ، يعنى بازگردنده هفتم : باهر / هشتم : برّ ، يعنى نيكو كار نهم : بيّن ، يعنى آشكارا به قضا / دهم : بسيم ، يعنى خندان يازدهم : تقى ، يعنى پرهيزكار / دوازدهم : جامع سيزدهم : جابر ، يعنى شكسته بند / چهاردهم : جواد پانزدهم : جازم / شانزدهم : حازم ، يعنى پيش بين هفدهم : حليم / هيجدهم : حجّت نوزدهم : خاشع / بيستم : خاشع بيست و يكم : درّاك ، يعنى نيك دريابنده . / بيست و دويم : رافع يعنى فرازنده